DHANDHANGGULA

1. Dhedhet tidhem prabawaning ratri, sasadara wus manjer kawuryan, tan kuciwa memanise, menggep Sri Nateng dalu, sinewaka sanggyaning dasih, aglar neng cakrawala, winulat ngelangut, prandene kabeh kebekan, saking kehing taranggana kang sumiwi, warata tanpa sela.

2. Kinalangan kekuwung ngawengi, lir wewengkon bale Mandhakiya, pasewakaning Pamase, jroning kalang kadulu, kang sumewa pareng neng ngarsi, mung punggawa sajuga, Harya Panjersurup, pramukyaning taranggana, kang sawega rumeksa pringganing ratri, ngayomi hayuningrat.

3. Tan petungan panjrahing wadya lit, arahane awor mawurahan, ngapit narmada prenahe, jro petenging Serayu, angragancang Sang Bimasakti, nyuwak tutuking naga, kang sikareng laku, yeku mangka pralampita, mrih mengeta kang mantep tetep ing budi, widada kang sinedya.

4. Nekawarna pangkating wadya ji, nora worsuh tataning sewaka, gumolong gegelengane, ..................... , pandomaning para mong tani,. gelaring panangkilan, rinakit waluku, wuluh wuku lan kukusan, gubug penceng malencat wor lanjar ngirim, mangro lakuning mangsa.

5. Kang sumewa luhuring udadi, pan pinindha dhapuring giyota, pra nangkodha pandomane, de kang dadya pituduh, pamardine kang ulah kardi, sinamar neng busana, kasarireng Prabu, jroning praba marakata, sinung tandha pindha widadari ngantih, neng soring wringin sungsang.

6. Kang saweneh punggawa piniji, asung penget pangreksaning raga, ing masa roga praptane, yeku Harya Kumukus, manjer dwaja neng pancaniti, tangeh yen winursita, satataning dalu, dungkap luwaring sewaka, Jaka Belek merem melek melik-melik, sasmita minta nendra.

7. Samantara wus banguning rawi, Hyang Purnama meh manjing ngancala, gumiwang surem sunare, sawung pareng kaluruk, kapiyarsa melung-melungi, mring kang kasuwen nendra, ywa kongsi kadarung, mengeta mring pangarcana, angluhurna gunge kawasaning Hyang Widdhi, kang nitah saniskara.

8. Dyan umimba punggawaning ratri, riyap-riyep ri Sang Panjer Rina, lir pasrah pangawasane, denya rumekseng dalu, pangasoning sagung dumadi, wus sedheng pinardiya, ngayati panggayuh, iyeging panambut karya, datan liyan Hyang Surya kang mirowangi, tuduh sidining sedya.

9. Tanggap mulat Hyang Harga naketi, dumipeng rat ambabar prabawa, sumirat-sirat sorote, mega sinungging wungu, graning arga pinulas wilis, samantara kawuryan, Hyang Surya wus mungup, ngancik pucaking aldaka, larut mirut tedhuhing dalu kalindhih, sumeblak tanpa sesa.

10. Anglur selur lakune wong tani, sareng mangkat maring papasaran, pating krengkot pikulane, weneh sikep waluku, maring tegal sawahe sami, si Gundhul nethek kandhang, kebone pinecut, ngucul sarwi tinumpakan, ngenak-enak neng gigir marep neng wuri, sembari ura-ura.

11. Melang-melung lelagon ginurit, alon bae “hir hir kiya kiya !”, uler kambang satitahe, nora napa kesusu, yen narima karsaning pasthi, lakune wis jinangka, jangkahe den ukur, kesusu amburu apa, yen wong murka anggake kudu ndheweki, wus turah durung nrima.

12. Nora menget adile Hyang Widdhi, denya mandum jatining pangrasa, tan pisan baukapine, sanggyaning kang tumuwuh, binageyan legi lan pait, nadyan silih darbeya, wisma lir swargagung, kinunci kancing kencana, nora wurung susahe nlesep nusupi, tumameng mangsakala.

13. Yen pinuntu pantoging gyat yekti, nora suka murka ngangsa-angsa, anjangka kang kae-kae, karana kang tinemu, nora liya suka lan sedhih, demange nora beda, lan si Gundhulpacul, mene seneng mene susah, yen narima sudahe mirut sumingkir, rampung tanpa prakara.

14. Ayem guyem kang kaya wak mami, repet-repet wus berag neng beran, ngadhang segering srengenge, molah nglalatih balung, ngulur otot ngingirih getih, lir kukila neng tawang, mina neng jro kedhung, sajege sun dadi bocah, durung wikan rasaning badan nglelentrih, mung bingar tyas pirena.

15. Temah tuwuh segere nartani, lengeningsung kiyale kalintang, mathekel katon kucinge, keneng sawabing ebun, kang sinebar ing maruta ris, woring sorot tembeyan, doyananing banyu, Hyang Surya tan kadang konang, denya mandum prabane sinami sami, tan mawang milih janma.

16. Lamun ngelak ingong darbe warih, kang sumreweh nuting padhas gempal, wening tur sumyah rasane, sakehing kang sinebut, omben-omben ingong kilani, mangsa silih nyundhula, lan segering banyu, mengko nadhah lan janganan, sambel rawit lalaban timun lan metir, segane beras anyar.

17. Setham-sethom segere kapati, yen wus enak weh kuwating raga, apa maneh jalukane, sore ngong mapan turu, aneng lincak lambaran widhig, mrenah wurining damar, sumamar neng ngundhuk, tentrem rasaning tyas ingwang, mung kumandel kinemulan ing Hyang Widdhi, bleg-seg tanpa mirasa. 

Pethikan saka : Burat Sari II, S Prawiradihardja.

Usada

DHANYANG TANAH JAWA

 SINOM

1. Apuranên sun angetang Lêlêmbut ing Nusa Jawi, Kang rumêksa ing nagara, Para Ratuning dhêdhêmit, Agung sawabe ugi, Yen eling sadayanipun, Pedah kinarya tulak, Ginawe tunggu wong sakit, Kayu aeng lemah sangar dadi tawa.

2. Kang rumiyin ing bang wetan, Durganêluh Majapahit, Lawan Raja Bahurêksa, Iku Ratuning dhêdhêmit, Blambangan kang winarni, Awasta Sang Balabatu, Aran Buta Locaya, Kang rumêksa ing Kadhiri, Prabhu Yêksa kang rumêksa Giripura.

3. Sidagori ing Pacitan, Kaduwang si Klênthingmungil, Endrayaksa ing Magêtan, Jênggala si Tunjungputih, Prangmuka Surabanggi, Pananggulan Abur-Abur, Sapujagad ing Jipang, Madiyun si Kalasêkti, Pan si Koreb lêlêmbut ing Panaraga.

4. Singabarong Jagaraga, Majênang Trênggilingwêsi, Macan Guguh Garobogan, Kalajangga Singasari, Sarengat Barukuping, Balitar si Kalakathung, Butakurda ing Rawa, Kalangbret si Sêkar Gambir, Carub Awor kang rumêksa ing Lamongan.

5. Gurnita ing Puspalaya, Si Lêmpur ing Pilangputih, Si Lancuk aneng Balora, Pagambiran Kalasêkti, Kêdhunggêne Ni Jênggi, Ki Bajangklewer puniku, Nglasêm Kalabrahala, Sidayu Si Cicingmurti, Ki Jalangkah ing Candhi kahyanganira.

6. Sêmarang Baratkatiga, Pakalongan Guntur Gêni, Pêcalang Si Sambangyuda, Sarwaka ing Sukawati, Ing Padhas Nyai Ragil, Jayalêlana ing Suruh, Buta Trênggiling Têgal, Ing Têgal si Guntinggêni, Kaliwungu Gutuk Api kang rumêksa.

7. Magêlang Ki Samahita, Dhadhungawuk Gêsêng nênggih, Buta Salewah ing Pajang, Manda-Manda ing Matawis, Paleret Rajêgwêsi, Kutha Gêdhe Nyai Panggung, Pragota Kartasura, Cirêbon Setan Koberi, Juru Taman ingkang aneng Têgallayang.

8. Gênawati ing Seluman, Ki Kêmandhang Wringinputih, Si Karêtêk Pajajaran, Sapuregel ing Batawi, Ki Drusul ing Banawi, Ingkang aneng Gunung Agung, Ki Tlêkah Ngawang-Awang, Ki Tlapa Ardi Mêrapi, Ni Taruki ingkang ana ing Tunjungbang.

9. Setan Karêtêg ing Kêndhal, Pamasuhan Sapuangin, Kresnapada ing Rangkudan, Ni Pandhansari ing Srisig, Kang aneng Wanapêthi, Palangkarsa wastanipun, Ki Candhung ing Sawahan, Plabuhan Ki Dudukwarih, Buta Tukang kanganeng ing Palayangan.

10. Ni Rara Aris ing Bawang, Ing Tidhar Ki Kalasêkti, Ki Padurêksa Sundara, Ki Jalela Ardi Sumbing, Ngungrungan Kêsbumurti, Ki Krama Ardi Rêbabu, Nirbangsan Ardi Kombang, Prabu Jaka Ardi Kêlir, Ajidipa Gunung Kêndhêng kang den rêksa.

11. Ing Pasisir Butakala, Cilacap Si Kalasêkti, Kalanadhah ing Banyumas, Sigaluh aran si Prênthil, Banjaran Ki Wêwasi, Kyai Korog ing Lowanu, Gunung Duk Gêniyara, Nyai Burêng Parangtritis, Drêmbamoha ingkang aneng Prabalingga.

12. Ki Kêrta Sangkalbolongan, Kêdhungandhong Winongsari, Ing Jênu Ki Karungkala, Ing Pêngging Banjaransari, Ing Kêdhu kang nênggani, Anama Ki Candralatu, Gunung Kêndhalisada, Kêthek Putih kang nênggani, Buta Glêmboh ing Ngayah Kahyanganira.

13. Ni Rara Denok ing Dêmak, Ing Tuban Nyai Bathithing, Ing Kuwu Ki Juwalpayal, Si Jungkit ing Guyang nênggih, Trênggalek Ni Daruni, Tunjungseta Cêmarasewu, Kalawadhung Kênthongan, Jêpara Ki Wanengtaji, Bagus Anom ing Kudus kahyanganira.

14. Magiri Ki Manglarmonga, Ing Gadhing Ki Puspasari, Kêtanggung Ki Klanthungwêlah, Brengkelen si Banaspati, Ni Kopek ing Manoreh, Ing Têngah si Sabuk Alu, Nglandhak Ki Mayangkara, Si Gori Kêdhungcuwiri, Baruklinthing ingkang ana ing Bahrawa.

15. Sunan Lawu Ngargapura, Ing Bayat si Puspakati, Cucuk Dandang ing Kartikan, Kulawarga Tasikwêdhi, Kali Opak winarni, Sanggabuwana ranipun, Si Kecek Pajarakan, Cingcinggoling Kaliwêning, Ing Dahrama Ula Wêlang kang rumêksa.

16. Kang aneng Kayulandeyan, Ki Daruna Ni Daruni, Bagus Karang aneng Roban, Sangujaya Udanriris, Sidarengga Dalêpih, Si Gadhung Kêdhunggarunggung, Kang aneng Bojanêgara, Citranaya kang nênggani, Gênapura kang aneng ing Majapura.

17. Ki Logenjang ing Juwana, Ing Rêmbang si Bajulbali, Ki Lender ing Wirasaba, Madura Ki Buta Gigris, Kang ngrêksa ing Matêsih, Jaranpanoleh ranipun, Ki Londir Pacangakan, Si Landhêp Jatisan, Ondar Andir ingkang aneng Jatimalang.

18. Arya Tiron ing Lodaya, Sarpa Bangsa ing Pêning, Pêrang Tandang ing Kasanga, Ing Crewek Ki Mandamandi, Setan Telaga Pasir, Ingkang Aran Ki Jalinglung, Kalanadhah ing Tuntang, Bancuri Kalabancuri, Kang rumêksa sukune Ardi Baita.

19. Ragadungik Randhulawang, Ing Sêndhang Rêtna Pêngasih, Buta Kapa ing Prambanan, Mbok Sampurna Ardi Wilis, Raden Galinggangjati, Kang rumêksa Gajahmungkur, Si Gêndruk ing Talpêgat, Ngêmbel Raden Panjisari, Pagêrwaja kang aran Udakusuma.

20. Ki Pênthul ing Pakacangan, Cangakan si Dodotkawit, Kalangkung ing sêktinira, Titihane kuda putih, Cakra payungneki, Lar waja kêkêmulipun, Pan sami rinajegan, Rêspati rajege wêsi, Camêthine pat-upate ula lanang.

21. Sinabêtakên mangetan, Ana lara têka bali, Tinulak bali mangetan, Mangidul panyabêtneki, Lara prapta ambalik, Tinulak bali mangidul, Ngulon panyabêtira, Ana lara têka bali, Pan tinulak mangulon bali kang lara.

22. Mangalor panyabêtira, Ana lara têka bali, Mangalor bali tinulak, Anulya nyabêt manginggil, Lara prapta ambalik, Tinulak bali mandhuwur, Nulya nyabêt mangandhap, Ana lara têka bali, Pan tinulak larane bali mangandhap.

23. Dhêmit kang aneng Jêpara, Lan dhêmit kang aneng Pathi, Kalangkung kasêktenira, Juweya wastaneki, Gus Rema Tambaksuli, Kudapêksa ing Dêlanggung, Ki Klunthung Ringinpêthak, Ni Gambir ing Glagahwangi, Si Kacubung Kadilangu kang den rêksa.

24. Ni Dulêg ing Pamancingan, Guwa Langse Nini Suntring, Kang rumêksa Parang Wedang, Raden Arya Jayengwêsthi, Kabeh urut pasisir, Kulawarga Nyai Kidul, Sampun pêpak sadaya, Para Ratuning Dhêdhêmit, Nusa Jawa paugêran kang rumêksa.

Piwulangipun Suwargi R.NG. Rangga Warsito (dhumateng putra nalika badhe seda)

Dhandhanggula

Rarasing tyas sinawung hartati, denirarsa amedhar carita, ngayawara puwarane, berawaning madhangkung, hinukarsa ri Sukra Kasih, rong puluh wulan Rajab gati kanemipun, warsa Jimakir Sancaya, sinengkalan sembah muluk ngesti aji, tata wedharing kata.

Heh ta risang dwi atmaja mami, parsudinen dadining parasdya pinrih haywa kongsi kecer, cangkok lan isinipun, yen kecera salah sawiji sayekti dadi tuna, tuwas anggeguru, durung weruh pamorira, wohing semu pasemon gaibpibng widhi, datan kena madaya.

Supadine dadya tyas panggiling, lukitane ingkang sastra cetha, ing mangka darsane, wong berbudi pan cukup, anyakupi pati saurip, uripe aneng donya, prapteng janjinipun, sayekti datan kewran, denira mrih prasti pulasta pinusthi, esthine kene kena.

 

Sakamantyan denira marsudi, widadane ingkang sami kara, karana tan kena mleset surasaning kang ngelmu nora kena medhayeng janji, janji mung sepisan, purihen den kumpul, Gusti kalawan kawula, supadine dinadak bisa umanjing satu mungging rimbagan.

 

Yen rinasa surasaning manis, temah dadya hardaning wardaya, saking dhahat denya rame, marma den bisa gilut, giluting amung patitis, titikane den kena nemu yan katemu, nemu sesotya kancana ujwalana sarpakanaka delahi, sumorot sorotira.

 

Anyoroti padhanging Hyangrawi, isining rat kawratan sadaya, yekti tan ana petenge nanging ta arang nggayuh, gayuhane tepa palupi, pilih-pilih kang nyandhak, sarkaraning madu dedunung netan ning nang nora adoh nora perek seneng ugi gepokane tur cedhak.

 

Cepakane pepak amepeki, parandene teka nora gampang pambudine kadhang cewet, wela graitanipun, saking kalab-kalaban dening harda-hardaning nala, sruning tyas kayungyun, kayun marang sih katresnan, iku mangka bancana dirgameng pati, patine tanpa sedya.

Saya harda-hardaning pambudi, budi daya madya lan utama, utamaning rat pasemone, marma den bisa besut besutane kang tirta wening, wening wenes kalintang, tanpa pama tuhu, satuhunung kasunyatan-kasunyatan kang sami dipun lampahi, wiwitan lan wekasan. 

 

Wekasane mung ngantepi pati, parandene meksa taksih awrat kalindih saking panggawe kira-kiraning kalbu, sapa baya bisa amesti jer pan durung ana wong milalu lampus, konus kongas saking atma, nadyan silih sampun wredha kaki-kaki maksih sungkan kewala.

 

Yen tuhuwa awiti anitis, pan tumitah dumadi manungsa sinung harja bungah dene sapira kadaripun, aneng donya pan ora lami, lamine nora lama umur sewu tahun, lamun ora ngawruhana, angrawuhi marang jamaning kapiran sayekti dadi tuna.

 

Tuna ndungkap kaolah pikir, pan kapiran jamaning ngakerat sakarate yekti suwe-suwe ngulari perlu-perlu mati pijer mandelik, kelike ora ana, anane mung kuwur, baliwur tan wruh ing marga, marga lena kelenan datan pinikir, mungkir tinggal agama.

Agamane ingkang luwih suci, anuceni dat kalawan sipat-sipat murah salamine marma den bisa kulup pipikulan aywa katembing, titimbangane ana, iku paminipun nimpuna sandhang lan pangan ora kena tinilar sawiji, wajibpe bebarengan.

Kena uga kalewan siniring, maring wong kang angupaya pangan, saben dina nyambut gawe, amrih kencenging wadhuk, wadhuk iku wadhahing urip uripe saking sedya, sedyane mrih cukup nyukupi jaba jro amba, babarane bineber ngeberi budi, budaya kang sanyata.

Kanyataan ing urip puniki, tan liyan sing hardaning baksana, tiba saenggon-enggon pan tibeng nora saru sarupane ruruba yekti, yektine aywa sulab mring sulapanipun, budine den kongsi kena, nanging aywa sira budi saben hari aywa pegat.

 

 

 

MEGATRUH

1.

Sanitiasa denira paring wuwuruk, Marsepuh sang maha yekti, Tinumpa tumpa tinumpuk, Pinatha pantha pinasti, Saniskaraning pangawaroh.

2.

Pan liningga salingga sawanda wuyud, Wuyude pan dadi siji, Mijen jagad sawegung, Saking kodrating Hyang Widhi, Kasamadan dating Manon.

3.

Amanoni pamulune kadi duwung, Kukuwunge mingis-mingis piningit tan kena konus, Yon konus ngenesken ati, Amulat gebyaring pamor.

4.

Dasar pamor pamore handamar murub, Bener ingkang kekes wing wrin rumangsa kasoran ampuh, pupuhe tuhu patitis, Titi datan atumpang so.

5.

Yen tinantang tantingane tuhu kukuh, Kukuhe nora ngencengi, Kenceng kinarya pangayun, Tarincingaken neng wuri, Cacakane nora moncol.

6.

Cakep cukup nyukupi yen oleh rembug, Rembuge tan katon gitik titikane urun-urun, Nguruni dadine ngelmi, Kaya sukane ponang wong.

7.

Wuwuh-wuwuh amuwuhi kawruhipun, Pantese wong cipta yekti tan amprih karya panggunggung gunggunge gunggungan dadi, Tinitah pandita kaot.

8.

Kaot wilet maneh oleh tindak tanduk dudugane tan ketembing tumanbirang kaduk purun, Purune nora nyamahi, Marang ngelmu kang wus manggon.

9.

Pamanggone tapa brata pitung wektu, Dene tatapa kang siji apane jasad puniku haywa darbe, Esakserik, Narima terusing batos.

10.

Kaping kalih pan ing tapa-tapa tuhu, Lahiya tapaning buda among tapa temenipun, Nyepen ninis thalan nisthip, Anyirnakna ati goroh.

11.

Kaping tiga tapaning kang hawa nepsu, Nglakonana sabar ngalim-ngapura salaminipun, Nadyan sira pinisakit, Tawa kupo mring Hyang Manon.

12.

Ingkang kocap tapa brata kaping catur, Ya tapaning rasa jati, Heneng heningna kalbu, Mesuwa puja samadi, Heneng hening yekti dados.

13.

Kaping lima tapaning suksma puniku, Gelara marta martani, Lega legawaning kalbu, Haywa munasikeng jalmi, Amonga atining nguwong.

14.

Kaping neme tapaning cahya humatur, Waskitha kalawan eling, Datan samar ing pandulu, Eling panuntun basuki, Kadarma ati mancorong.

15.

Kaping pitu tapaning urip puniku, Santosa den ngati-ati akanthiya teguh timbul, Haywa was sumelang galih, Ngandela marang Hyang Manon.

16.

Kethokana kethoken bongkot lan pucuk, Samene bae nyukupi, Pan ora memurung laku, Lakon anglakoni pati amancat, Dabatil maut.

17.

Mung sakedap netra pangancase mangsuk, Umanjing suruping pati, Patitis jagad kinukut kukutan dadya sawiji, Rinacut, Manjing kedaton.

18.

Nanging ndulu kadaton ingkang kadulu, Yen Kadulu niniwasi, Katiwasan patinipun, Patiheng sasat dadya kenut, Manjing watu lan kakayon.

19.

Kayu watu ginelar dadya swarga gung, Saniskara amenuhi, Sarwa endah adi luhung, Asenen dipun enggeni, Aworbrakasakan jrangkong.

20.

Mindo gawe gagaweayan ora weruh, Weruh-weruh wus kawalik, Walikane sulang surup, Surup salah panampi, Tampane wus kejelomprong.

21.

Marmanipun santosa ateguh timbul, Kanthi awas lawan eling, Aywa samar ing pandulu, Kedaton ingkang sejati, Sajatine tan katongton.

22.

Tampa terus nerusi malebeng bumbung, Barumbunganing setroli, Padange kalangkung-langkung, Langgeng ora owah gingsir, Sire mulih dating MAnon.

23.

Meneng langgeng nora kocap tan winuwus, Nora mulat sawarga di, Pan rumangsa ngeyup, Malela lenge don adi, Dadi nabi wali awor.

24.

Gambir wungu nora cidra yektinipun, Lamun kang marsudeng gaib, Liningkap lelimpitanipun, Nora wus kuwatir, Ngandel caloroting batos.

25.

Wasiteng san mring sira wus tamat kulup, Mangkya ingsun minta pamit, Harsa mulih mring don luhung, Amung kurang limang ari, Salameta putraning ngong.

26.

Titenana rong windu aja dumawuh, Pulung gana kang sejati, Wartaning kang para jamhur, Ku sidaning kadadin, Dadi ning tapa kang manggon

MBAH BINEM

FOTONE MBAH BINEM KETIKA DIRAWAT DI RUMAH SAKIT, SEBELUM WAFAT

CIKAL BAKAL (2)

mBAH MARWAH LAN mBAH BINEM

mBah Marwah dan mBah Binem, hidup berumah tangga dimulai tahun 1951 sampai mbah Marwah Wafat di tahun 1992. Kedua pasangan suami-istri ini dikaruniai delapan orang anak, enam laki-laki dan dua perempuan. Masing-masing ialah :

1. Rahmat, lahir 1953

2. Marsum, lahir 1956 wafat 1977

3. Hayatun lahir 1959 wafat 1985

4. Rustamadji lahir 1962

5. Kiptiati, lahir 1966

6. Banawa, lahir 1970

7. Saptoni, lahir 1973

8. Isngadi, lahir 1976

.

mBah Marwah lahir 1917 dan mbah Binem lahir 1937 dan Wafat 2009.

mBah Marwah bependidikan formal sampai tingkatan Voervolk Scool, sedang mbah Binem lulusan PBH.

Pekerjaan mereka sebagai Petani Kecil (Buruh Tani). Maka kehidupannya boleh disebut Pas-pasan kalaupun tak boleh disebut di bawah garis kemiskinan. Namun demikian kehidupan mereka berjalan lancar dan normal dalam kebahagiaan Qana'ah.

rumah tinggal mBah Marwah dan mBah Binem

CIKAL BAKAL

Putrane mBah Kyai Muhammad Ihsan lan mBah Syafa'atun kabeh ana 8 (wolu),  dumadi 4 anak lanang lan 4 anak wadon.Yaiku :

1. Syafaratin

2. Syamsuddin.

3. Syamsuri.

4. Jamilatin.

5. Marzuki

6. Marhamah.

7. MARWAH.

8. Isnatun.

Putra sing cacahe ana wolu iku, kabeh dilahirake ing Ngarengan Kidul (Klebu Dhusun Plosorejo), yaiku mapan ing kulon Kali Kedhung Bongkrah.
Ing Tahun 1921, mBah Muhammad Ihsan lan mbah Syafa'atun seda, putra-putrane isih cilik-cilik, kalebu mBah Marwah sing nalika iku lagi umur 4 Tahun. Dadi mBah Marwah iku LOLA (yatim piatu) wiwit cilik.

Nalika Tahun 1925, kulawarga yatim piatu iku ngalih papan, omahe dielih menyang wetan Kali Kedhung Pawon, lan papane lestari nganti saiki, yaiku papan madege Omahe mBah Marwah saiki-iki. (Kulon dhewe kidul ratan, Ngarengan Kidul, Plosorejo, Kedunggalar, Ngawi), dene sing ajeg mapan ing kono wetu iki (2011) putrane mbah Marwah sing angka papat lan lima, yaiku Rustamadji lan Kiptiati.

mBah Marwah miyos ing wulan Juni tahun 1917, krama karo prawan sunthi sing jenenge Binem putrane mBah Sukat Karsadikrama saka Desa Wonokerto, ing tahun 1951.